Często spędzamy przy klawiaturze całe dnie, warto więc zainwestować w model bardziej trwały, przyjemniejszą w użytkowaniu i dającą większe zadowolenie w codziennej pracy - we wrześniu.

  Otwieramy źródła profesjonalnej wiedzy
Aktualności | Numer bieżący | Społeczność | Zamówienia | Reklama | Kontakt

newsletter




Serwery www tani hosting w Linuxpl.com

  Jedyny w Polsce magazyn o Linuksie  

Jedyny w Polsce magazyn o Linuksie

**********************************************************

Linux Magazine w tym miesiącu:

temat wydania: Tuning Terminala

DVD: BackBox Linux 5 - Dystrybucja dla specjalistów od bezpieczeństwa

**********************************************************

Zawartość bieżącego wydania: Linux Magazine 170

Tuning terminala

Powłoka jest jednym z centralnych elementów systemu. Początkujący czują się w nie nieco zagubieni, wiedzą jednak, że nigdy nie staną się ekspertami, o ile nie opanują mistycznego wiersza poleceń. Z kolei zaawansowani użytkownicy uwielbiają wygodne, proste i praktyczne narzędzia terminalowe. Dla wielu użytkowników Bash jest jak wszystko inne w Linuksie: to dobra powłoka, ale mogłaby być jeszcze lepsza.

Za pomocą kilku sztuczek i poręcznych narzędzi możemy rozbudować leciwego Basha o nowe funkcje i możliwości. W niniejszym artykule pokażemy też, jak przeprowadzić tuning tekstowego środowiska pracy.

YunoHost

YunoHost to dystrybucja Linuksa, która oferuje platformę serwerową z możliwością korzystania z jednego konta do hostingu WWW, poczty, XMPP i kilkudziesięciu innych usług. Według twórców projektu celem YunoHosta jest „…udostępnienie serwerowego systemu operacyjnego, który pozwoliłby każdemu hostować popularne aplikacje webowe”.

Wraz z YunoHostem otrzymujemy serwer WWW Nginx, bazę danych MariaDB, serwer pocztowy Postfix, a także serwer IMAP Dovecot i filtr antyspamowy Rspamd. Dostępny jest też serwer dla komunikatorów internetowych XMPP Metronome, OpenLDAP, Dnsmasq oraz system transparentnego uwierzytelniania dla wszystkich usług za pomocą jednego konta, SSOwat. Nie mogło też zabraknąć Let's Encrypt do generowania i podpisywania certyfikatów SSL.

W ramach projektów dostępne jest też utrzymywane przez społeczność repozytorium skryptów służących do instalacji innych usług i aplikacji. Repozytorium to, które jest hostowane na GitHubie, zawiera zmodyfikowane wersje aplikacji webowych dostosowanych do logowania za pomocą jednego konta. YunoHost przypomina inne systemy osobiste, takie jak FreedomBox, Sandstorm, UBOS czy niedawno porzucony arkOS. Wszystkie te projekty mają jeden główny cel: pozwalać użytkownikowi zarządzać serwerem i instalować usługi w najprostszy możliwy sposób.

Co nowego w Fedorze 27?

Fedora to ulubiona dystrybucja deweloperów, administratorów i innych technicznie zaawansowanych użytkowników. W nowym wydaniu znajdziemy aktualnego Gnoma i kilka użytecznych ulepszeń.

Talent organizacyjny
Kalendarze zapracowanych ludzi pękają w szwach od umówionych spotkań i zadań do wykonania. Aby mieć wszystko pod kontrolą, można skorzystać z planerów na Linuksa, aby mądrze zarządzać tym chaosem.

Klasyczne żółte karteczki widuje się na biurkach coraz rzadziej. Użytkownicy komputerów dają się przekonać do bardziej elastycznego i niezawodnego sposobu zarządzania spotkaniami i projektami. Zamiast poprzyklejanych wszędzie świstków może nam pomóc starannie prowadzona cyfrowa lista zadań. Aplikacje do zarządzania czasem znacząco różnią się od siebie, dlatego w naszym przeglądzie poznamy kilka z nich: BasKet, Getting Things Gnome (GTG), Makagiga, RedNotebook i Task Coach.

Elastyczny import/eksport

LibreOffice zaprojektowany jest tak, że zapisuje, importuje lub eksportuje po jednym pliku naraz, korzystając ze standardowych ustawień filtrowania. Menu Plik umożliwia eksport do formatu PDF, ale dla większości innych typów plików, musimy korzystać ze standardowych ustawień filtrów. Jeśli chcemy zapisać wiele plików lub dostosować opcje filtrowania, powinniśmy przejść do wiersza poleceń i uruchomić Unoconva, mało znany skrypt w Pythonie, dzięki któremu kontrolować będziemy szeroki zakres opcji dla filtrów importu i eksportu.

Unoconv to skrót od „Universal Network Objects (UNO) conversion”, co jest odniesieniem do API UNO wykorzystywanego w pakietach LibreOffice i OpenOffice. API to jest dostępne dla większości kompilatorów C++, Javy i Pythona. Wykorzystywane jest do tworzenia rozszerzeń i wspiera formaty niewidoczne w oknach LibreOffice’a, takie jak przestarzałe formaty LibreOffice 1.0.

Surowy strażnik

Co sprawia, że diody na routerze zaczynają migać jak szalone? Włamywacz? Zbadamy to, używając pfSense na mikrourządzeniu Protectli.

Szkoda, że nie istnieją routery, które potrafiłyby wyświetlać adresy przechodzących przez nie pakietów na wyświetlaczu LED. Jako że jestem ciekaw, co się dzieje w mojej sieci domowej, za radą kolegi z pracy kupiłem mikrourządzenie produkowane przez chińską firmę Protectli, na którym działa FreeBSD i zapora sieciowa pfSense. Urządzenie ma wymiary 4×4” i jest pasywnie chłodzone, nie generuje więc żadnych dźwięków.

Nim: język niemal idealny

Rozpoczynając nowy projekt, często stoimy przed wyborem języka programowania. Czasem jest on oczywisty ‒ związany z zewnętrznymi ograniczeniami, takimi jak platforma docelowa, współpraca z pozostałymi komponentami danego systemu, wymagania klienta itd. Jeśli jednak mamy pełną swobodę decyzji, warto dać szansę nowym językom, które ostatnio zyskują coraz większą popularność. Wśród nich na szczególną uwagę zasługuje Nim, zwłaszcza jeśli zależy nam na wydajności.

Składnia Nima inspirowana jest konstrukcjami znanymi z innych popularnych języków, takich jak Python, C#, Lisp czy Go, łatwo więc go sobie szybko przyswoić. Kod programów pisanych w Nimie pozbawiony jest jednak narzutu związanego z interpreterem czy maszyną wirtualną. Generowany kod jest też przenośny w ramach danej architektury. Jeśli szukamy języka, który z jednej strony byłby wygodny i nie odstraszał nietypową składnią, a z drugiej ‒ generował bardzo szybko działający kod, warto przyjrzeć się Nimowi.

Nim nie generuje kodu wynikowego bezpośrednio, lecz poprzez fazę pośrednią: najpierw tworzy plik C, który dopiero potem poddawany jest zwykłemu procesowi kompilacji i konsolidacji. Możemy przy tym wybrać dowolny kompilator, taki jak GCC, Clang czy ICC Intela. Co ciekawe, podobnie jak ClojureScript, Nim potrafi generować również JavaScript.

Dane LUKSusowo zaszyfrowane

Niezaszyfrowane dane stanowią poważną lukę w zabezpieczeniach naszych komputerów. Kradzież laptopa czy próba włamania do naszego systemu operacyjnego to główne niebezpieczeństwa, jakie czyhają na nasze dane. Sprawdźmy, jak w prosty sposób ochronić nasze pliki przed nieautoryzowanym dostępem.

Śledczy przy biurku

BackBox Linux to system wyspecjalizowany pod kątem bezpieczeństwa i informatyki śledczej, ale nadaje się nie tylko do wykrywania podatności. Dzięki oszczędnej podstrukturze może z powodzeniem działać jako dystrybucja desktopowa.

Wiele pochodnych dystrybucji Linuksa skupia się na jednym konkretnym obszarze bezpieczeństwa IT, inne zagadnienia uwzględniając marginalnie lub pomijając. Włoski BackBox, wywodzący się z Ubuntu i nieprzerwanie rozwijany od kilku lat, odpowiada natomiast na większość potrzeb związanych z bezpieczeństwem w małych i średnich sieciach firmowych.

Warsztat administratora: Tsung

Kiedy chcę sprawdzić, z jakim obciążeniem poradzi sobie dany system (nawet rozproszony), uruchamiam generator obciążenia. Jakiś czas temu wychwalałem w tym miejscu Siege, które nadal uważam za dobre narzędzie. Jednakże działanie większości generatorów przypomina strzelanie z obrzynów i nie oddaje zachowania prawdziwych użytkowników. Znacznie lepiej robi to Tsung.

Tsung wyłonił się z narzędzia, które służyło do testowania obciążenia serwerów Jabber/XMPP. Nadano mu straszną nazwę idx-Tsunami i wzbogacono o obsługę wielu protokołów. W 2014 r. idx-Tsunami przestał być rozwijany. Tsung powstał na bazie kodu poprzednika. Obecnie XMPP nadal jest jednym z protokołów, którego ograniczenia możemy testować Tsungiem. Ale to oczyiście nie wszystko. Tsung obsługuje też HTTP z TLS i bez, WebDAV, SOAP, PostgreSQL, MySQL, AMQP, MQTT i LDAP. Wszystkie protokoły są obsługiwane za pomocą mechanizmu wtyczek, zatem w przyszłości może zostać dodana obsługa kolejnych.

Ambilight

Technologia Ambilight, pierwotnie opracowana przez Philipsa, to oświetlenie ściany za telewizorem w kolorach aktualnie wyświetlanego obrazu. Wygenerowany pasujący kolor rozszerza obszar obrazu poza ekran. Taki „większy” obraz jest korzystny dla oczu, ponieważ oglądający ma szersze pole widzenia. Na system Ambilight składają się właściwie trzy komponenty: paski LED RGB na co najmniej trzech krawędziach z tyłu telewizora (lewa, prawa, górna), układ sterujący odpowiednio włączający poszczególne LED-y, oraz sygnał dostarczany do takiego układu z programu nieprzerwanie analizującego wyświetlane wideo.

Jeśli nie chcemy kupować telewizora Philips specjalnie dla Ambilight, ale oglądamy filmy i seriale na platformie Kodi, nastrojowe oświetlenie możemy sprawić sobie sami, używając Raspberry Pi z Raspbianem, dystrybucji Kodi – Open/LibreELEC lub peceta z Linuksem. Istnieje wiele gotowych rozwiązań, takich jak Lightpack, Lightberry czy AmbiLED, które zwalniają nas z konieczności dodatkowego programowania.

KiCad

KiCad początkowo został wydany jako proste narzędzie do tworzenia schematów. Dzisiaj tworzone są w nim schematy komponentów wykorzystywanych w ośrodku badań CERN w Genewie. Dlatego też w rozwój KiCada, który dostępny jest na Linuksie, FreeBSD, Mac OS-ie i Windowsie [1], zaangażowani są też naukowcy z CERN.

Schematy tworzone w tym programie, w zależności od formatu, można importować do innych narzędzi. KiCad posiada wiele możliwości, a dodatkowo, w przeciwieństwie do darmowych wersji konkurencyjnych rozwiązań, takich jak Eagle Light Edition czy Target 3001!, nie ma ograniczeń użytkowania.

Szanujące prywatność telefony na wolnej licencji

Jak grzyby po deszczu wyrastają kolejne inicjatywy zmierzające do produkcji bezpiecznych dla prywatności telefonów na wolnej licencji. Wśród tych z największymi szansami na sukces jest Eelo, którego owocem ma być nie tylko open source’owy telefon, lecz także sklepik z apkami i towarzyszące mu usługi internetowe. Kampania projektu na Kickstarterze osiągnęła pierwotny cel 25 tys. euro w mniej niż tydzień. W momencie pisania tego artykułu do zamknięcia zbiórki pozostało dziewięć dni, a na koncie Eelo figuruje już kwota dwukrotnie wyższa – 69 tys. euro, z dużą szansą dobicia do setki.

Jednym z czynników wróżących Eelo sukces jest jego twórca, Gaël Duval (Rysunek 1). Długoletni użytkownicy wolnego oprogramowania zapewne pamiętają go jako założyciela Mandrake (późniejsza Mandriva, przodek Magei, PCLinuxOS-a oraz OpenMandrivy), dystrybucji przodującej w komforcie korzystania z Linuksa na przełomie tysiącleci. Duval odszedł z Mandrake Software w 2006 i zajmował się rozmaitymi przedsięwzięciami, na przykład startupem Ulteo [4], a także, jak mówi, inwestowaniem w „kilkanaście startupów w zeszłym roku”. Niektóre posunięcia Duvala nie osiągały dużego sukcesu, ale dały mu obeznanie z biznesem, co jest rzadką cechą śmiałków porywających się na open hardware.

Apt kontra Apt-get

Debianowa infrastruktura do zarządzania pakietami to prosty, lecz potężny system, który od wielu lat stanowi jedną z największych zalet tej dystrybucji. W sercu debianowego systemu zarządzania pakietami znajduje się Dpkg [1], niskopoziomowe narzędzie używane m.in. do instalowania i usuwania pakietów .deb. Istnieje też narzędzie wyższego poziomu o nazwie Advanced Package Tool (APT) [2], które wykorzystuje Dpkg w roli backendu. APT odpowiedzialny jest za przeprowadzanie większości pozostałych funkcji związanych z zarządzaniem pakietami, łącznie z obsługą zewnętrznych repozytoriów.

APT obsługuje wiele aplikacji frontendowych, zarówno działających w wierszu poleceń, jak i w trybie graficznym, które pozwalają użytkownikowi w łatwy sposób zarządzać pakietami. W przeszłości większość użytkowników pracujących w wierszu poleceń korzystało w tym celu z klasycznego narzędzia Apt-get. Na przestrzeni wielu lat Apt-get i wiele narzędzi towarzyszących, takich jak Apt-cache, pozwalały użytkownikom Debiana zarządzać pakietami w niemal bezwysiłkowy sposób; dotyczy to zresztą również użytkowników dystrybucji pochodnych, takich jak Ubuntu czy Knoppix.

Nie wszyscy są jednak zadowoleni ze złożonych i często niespójnych poleceń i opcji Apt-geta. Począwszy od Debiana 8 „Jessie” i Ubuntu 16.04 „Xenial Xerus” wszyscy użytkownicy systemów debianowych mogą korzystać z nowego interfejsu do systemu APT: polecenia Apt. Narzędzie Apt zawiera w sobie wiele funkcji, z których do tej pory korzystaliśmy za pośrednictwem Apt-get, Apt-cache i innych poleceń, zaś wykorzystywane opcje są bardziej spójne.

DisplayCAL koordynuje kolory

Każdy, kto kiedykolwiek próbował uspójnić obraz elektroniczny z rzeczywistym, zna ten problem: cyfrowe kolory niemal zawsze różnią się od widzianych na żywo. Przyczyn takiego stanu rzeczy jest kilka. Barwy gubią się w drodze od aparatu do obrazu. Ludzkie oko adaptuje się znacznie lepiej do różnego rodzaju oświetlenia niż obiektyw i automatycznie uzupełnia brakujące informacje. Innym problemem jest to, że odcień koloru często się zmienia, kiedy obraz przechodzi przez kilka urządzeń: od aparatu, przez monitor, po drukarkę. Każde urządzenie może przyswajać i przetwarzać kolory jedynie w pewnym zakresie. Eksperci używają określenia gama opisującego zakres kolorów, możliwy do wytworzenia przez urządzenie. Jeśli kolor znajduje się poza gamą, zastępowany jest innym, co prowadzi do wypaczeń.

Poszczególne barwy inaczej wpływają na ludzkie oko. Jest ono szczególnie wrażliwe na odcienie zielonego i w naturze potrafi odróżnić więcej wersji tego koloru, niż monitor potrafi wyświetlić. Dla barw powstających z połączenia innych, na przykład żółtego (monitory tworzą go z zielonego i czerwonego), drukarka może czasami być lepsza niż monitor, zakładając, że dany kolor jest jednym z podstawowych.

Perełki FOSS

Tym razem przedstawiamy następujące narzędzia: Ocenaudio 3.3.6, Otter Browser, Joplin, WeeChat 2.0, Mailspring, Siril 0.9.7, SuperTuxKart 0.9.3 i inne.

USB/IP w praktyce

Jądro Linuksa ma wiele interesujących, choć nieznanych usług. Jedną z nich jest USB/IP. Pewnie zastanawiacie się, dlaczego nigdy na nią nie natrafiliście. USB/IP umożliwia skorzystanie z urządzeń podłączonych do portów USB innych maszyn w sieci, zupełnie jakby były podłączone lokalnie.

BackBox - Linux dla hackera

BackBox to znakomita dystrybucja używana głównie przez specjalistów od bezpieczeństwa, z której można jednak korzystać do codziennej pracy. Zgromadzone oprogramowanie zostało podzielone na szereg kategorii, z których najważniejsze to:

* Information Gathering: znajdziemy tu narzędzie, które służą do gromadzenia informacji na temat systemu docelowego, na który mamy się włamać. Są tu więc skanery portów i inne aplikacje umożliwiające zgromadzenie informacji na temat systemów i sieci.

* Vulnerability Assessment: aby włamanie się powiodło, musimy zidentyfikować dziurawe aplikacje, by móc następnie użyć odpowiedniego eksploita. Strzelanie na ślepo może wzbudzić podejrzenia i uniemożliwić przeprowadzenie ataku.

* Exploitation: Kiedy już zidentyfikujemy luki w zabezpieczeniach, możemy użyć narzędzi zgromadzonych w tym menu, by przeprowadzić atak.

* Privilege Escalation: Jeżeli uda nam się włamać do systemu, rzadko zdarza się od razu uzyskać uprawnienia administratora ‒ zazwyczaj musimy je zdobyć, imając się wszelkich możliwych sposobów.

* Maintaining Access: Włamanie to jedynie pierwszy etap. Jeśli zależy nam na użyciu danej maszyny do własnych celów, musimy zapewnić sobie do niej łatwy dostęp, ale w taki sposób, by nie był on widoczny dla osób postronnych.

Za miesiąc: Inteligentny Asystent

Siri i Alexa są przydatne, są to jednak zamknięte aplikacje kontrolowane przez firmy trzecie. Istnieją otwarte aplikacje, które odpowiedzą na nasze pytania, nie szpiegując nas przy tym.

Uwaga strona serwisu zawiera pliki cookies (tzw. "ciasteczka").
Dowiedz się więcej.

Najnowszy Linux Magazine - Numer 170: Kwiecień 2018
Temat wydania: Wiersz poleceń
Następny Linux Magazine- Numer 170: Kwiecień 2018



Start-up



 

In the US and Canada, Linux Magazine is known as Linux Pro Magazine.
Entire contents © 2018 [Linux New Media USA, LLC]
Linux New Media web sites:
North America: [Linux Pro Magazine]
UK/Worldwide: [Linux Magazine]
Germany: [Linux-Magazin] [LinuxUser] [EasyLinux] [Linux-Community] [Linux Technical Review]
Eastern Europe: [Linux Magazine Poland] [Linux Magazine Archive] [Darmowe Programy Poland] [Najlepsze Programy] [Blog.medialinx.pl]
International: [Linux Magazine Spanish]
[Linux Magazine Brazil] [EasyLinux Brazil]
Corporate: [Medialinx AG]